Pomaganie innym

Czy szczęście własnej rodziny i osobiste preferencje są najlepszą drogą do spełnienia? Czy ma możliwość praca dla społeczności jest tym, do czego jesteśmy stworzeni. Wybór trzeba do Ciebie, rozjaśnienie tematu do mnie. Czy musimy pomagać innym? Są dwie alternatywy życia. Jedna, to życie dla siebie i osobistych najbliższych a 2-ga to praca dla innych. 1-szy wzorzec buduje zwiększające się ego a drugi wzorzec - ego rozpuszcza. Poradę innym jest niezmiernie potrzebna dla nas wszystkich, ponieważ właściwie każdy z nas musi narodzić się na nowo, jako autentyczny człowiek, przebudzony ze snu świadomości. Pęka wówczas pierścień ego, opuszczana jest skorupa lęku i wychodzi się na świat wolności i przebudzenia. Ci zaczynają się łączyć w grupy o tych samych wartościach i wspólnym celu. Ten piękny gest łączenia jest drogą wzniosłego celu, jakim jest odnalezienie nas samych. Pomaganie innym jest tak faktycznie radą dla siebie samego. Wszystko, co czynimy wysyłane jest w kosmos i wraca do nadawcy. Jeżeli nic nie wysyłamy, to co ma do nas powrócić? To łatwe logiczne uzasadnienie, daje nam obraz rzeczywistości świata w którym żyjemy. Ludzie samolubni nie dzielą się z nikim swoimi zasobami. Nie dzielą się wiedzą, którą mają ani dobrymi informacjami na zagadnienie przywracania zdrowia czy własnymi doświadczeniami. Wszystko posiadają dla siebie. Spójrzmy, co czyni Bóg. On wyłącznie daje. Nie bierze nic, bo wszystko posiada! Człowiek, który preferuje iść drogą do Boga nie może posiadać „ego\", które żyje dla siebie we spersonalizowanej skorupie lęku. Gdy skorupa ego pęka, dopiero można wejść na właściwą drogę poznania rzeczywistości zewnętrznej. Wychodzi się jak kurczątko z jajka, ażeby poznawać świat zewnętrzny i innych ludzi. W ten sposób produkuje się gromada istot sobie podobnych. Inni ludzie żyjący wyłącznie dla siebie, są systematycznie w tej samej skorupce jajka. Nie widzą innego świata, poza własnym wyobrażeniem i uwięzieniem. Nie widzą również własnych braci, którzy czekają na uwolnienie. Nie wiedzą co czynią. Strach buduje skorupę ego i zacieśnia człowieka swoimi łańcuchami niewoli. Jedynie prawdziwa miłość ma możliwość rozpuścić lęk i połączyć się w jedność. Tak jak zmielone ziarna na mąkę, tworzą wspólny chleb, tak my wszyscy mamy być przemieleni, ugniecieni oraz upieczeni aby dosięgnąć trwałego zjednoczenia. Praca dla innych rozpuszcza ego, która tak samo jak otręby z przemielenia, wydziela białą mąkę ze środka ziarna. Opakowanie, to skorupa „ego\", która powinna służyć całości a nie oddzielać wszystko przez zaprojektowane formy. Forma ciała i tak kiedyś rozpadnie się i zostanie w ziemi z której powstała. Nie posiada potrzeby ażeby się zaskorupiać we własnym egoizmie i lęku. Wyjdźmy na zewnątrz i poznajmy świat oraz naszych braci. Podzielmy się z nimi wiedzą i miłością. Dajmy im to, co dla nas najlepsze żeby powstał nowy ładny świat autentycznych osób. Bądźmy podobni Aniołom, które za każdym razem są gotowe pomagać istotom ludzkim. Białe Bractwo świata niechaj rozprzestrzenia się na tej pięknej planecie Ziemia. Niech nasz i ich wspólny połączy się cel. Ścieżka do Boga prowadzi poprzez świat Aniołów. Droga do piekła zamyka w skorupie lęku i własnego egoizmu. Właściwie każdy ma prawo i wolną wolę wyselekcjonować własną drogę, która jemu odpowiada. „Ale właściwie każdy twój wybór posiada swój rezultat ostateczny\" - tak mówi Zig Ziglar. Mając tę świadomość nie nieprosto odkryć właściwą drogę. Przebudzenie to wyjście ze skorupy ego i podążanie ku zmartwychwstaniu umysłu. Wiedza kosmicznej świadomości jest dalszym przewodnikiem. Nauczycielami są zastępy Aniołów. Posłuszeństwo i tolerancja jest wskaźnikiem edukacji ucznia kosmicznej świadomości.